Tο ευαγγέλιο της νούσιμης Κύπρου!

 Κατ'οικονομίαν και κατ' επίφασιν

Κατά τη διάρκεια της Φράγκικης κυριαρχίας του νησιού μας, η ορθόδοξη εκκλησία της Κύπρου, στριμωγμένη και καταπιεσμένη από την παπική εξουσία και τους εδώ αντιπροσώπους της, αποφάσισε να ζητήσει συμβουλή από το Οικουμενικό πατριαρχείο και τον Πατριάρχη Γερμανό. Έστειλε λοιπόν τον μητροπολίτη Σολέας Λεόντιο και τον ηγούμενο της Μονής των Αψινθίων να εκθέσουν στον πατριάρχη τη δεινή θέση της εκκλησίας που είχε δυο επιλογές: ή να χάσει την πνευματική της ταυτότητα ( να ασπαστεί δηλαδή τον καθολικισμό για να τα βγάλει πέρα), ή να εξοριστεί από το νησί και να αφήσει πίσω το ποίμνιο της.  Αφού τους άκουσε προσεχτικά ο Πατριάρχης έστειλε το 1223 μια πρώτη επιστολή προς Κυπρίους η οποία καταγράφει τα πιο κάτω:

Ο Κυπριακός Κλήρος μπορούσε κατ’οικονομίαν και επίφασιν να συμμορφώνεται προς επιβαλλόμενα μέτρα προς αποφυγήν της «επαπειλούμενης ψυχολέθρου συντριβής». 

Τα σοφά και νηφάλια αυτά λόγια, δεν ισχύουν μόνο για την εκκλησία της Κύπρου στη συγκεκριμένη περίοδο. Ισχύουν για όλη την ιστορία της Κύπρου και θα έπρεπε εδώ και χρόνια να συνοδεύουν κάθε πράξη μας....  η συμβουλή του πατριάρχη βοήθησε τον κόσμο της Κύπρου να επιβιώσει, να κρατήσει την πίστη του, και να βρει ένα modus vivendi με τους καθολικούς.  

Για αυτό στην μεγάλη εκκλησία της Παναγίας των Καρμελιτών της Αμμοχώστου, μέσα στο ιερό βήμα υπάρχει τοιχογραφία που απεικονίζει τον ιδρυτή της εκκλησίας της Κύπρου Απόστολο Βαρνάβα και τον Άγιο Νικόλαο κοντά στον Άη Γιώργη με τον δράκο, ενώ ταυτόχρονα στη μητροπολιτική εκκλησία των Ορθοδόξων της Αμμοχώστου, στον Άγιο Γεώργιο των Ελλήνων σε τοιχογραφία κοντά στους Κύπριους ιερείς, τον Μακεδόνιο Ταμάσσιο και τον Αθανάσιο τον Πεντασχοινίτη και τον Σπυρίδωνα, εμφανίζεται και ο Πάπας Αδριανός και ο Πάπας Ιππόλυτος.....

Μπορούμε μαζί;

Η πραγματική κληρονομια είναι ο τόπος!

Κληρονομιά πολιτισμού δεν είναι μόνο  τα μνημεία, ούτε τα αγάλματα, ούτε οι τάφοι των προγόνων μας! Πραγματική και ουσιώδης κληρονομια είναι ο τόπος, τα δάση και οι ακτές μας, το Τρόοδος και ο Πενταδάκτυλος.....Το Historic Cyprus θέλει να τοποθετηθεί γιατί σκοπός και στόχος αυτής της προσπαθειας είναι να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε τη Σύνολη Κύπρο, αυτήν που ξεπερνά τα οδοφράγματα και βάλει ως στόχο το μέλλον!

Λάθος Πρόεδρε, κορυφαιο λάθος ενώ εδώ υπήρχε μια πραγματική δυνατότητα συνεργασίας για τα μάτια όλων αυτών που βλέπουν με παροπίδες το μέλλον. Λάθος γιατί αν καταφέρναμε και με τη βοήθεια των ΤΚ να κατασβέσουμε τη φωτιά θα ήταν μια μεγάλη απόδειξη ότι Μπορούμε Μαζί! Δε φτάνουν τα κενού περιεχομένου συνθήματα που προφέρουμε σε εκδηλώσεις. Το Μπορούμε Μαζί στην πράξη θα μπορούσε να ήταν η απαρχή, μια πραγματική χιονοστιβάδα θετικών εξελίξεων για τον τόπο. Μαζί θα μπορούσαμε να σβήσουμε τη φωτιά, και μαζί κατ'επέκταση θα μπορούσαμε να κτίσουμε το μέλλον...

Δεσπότη της Σολιάς και του Μόρφου, εσύ που στάθηκες δίπλα μας σε καιρούς δύσκολους μίλα, μίλα για την ανάγκη να αγαπήσουμε τη γη μας.

Όταν σ'αυτή την απόλυτη ανάγκη βοήθειας για να σβήσουμε τις πυρκαιές είπαμε ακόμη μια φορά ένα μεγάλο ΌΧΙ. Προς τι; ποιον εξυπερετούσε η άρνηση; Μια άρνηση για συνεργασία για προστασία του τόπου, όλου του τόπου μας, μια άρνηση για να δείξουμε στον απλό λαό, ότι αυτά που συζητάμε τώρα μήνες μπορούν να γίνουν πράξη. Γιατί σε τελευταία ανάλυση Πρόεδρε η αποδοχή της προσφοράς βοήθειας εκ μέρους του Ακκιντζί θα πρόσφερε ένα απτό και γιγαντιαίο παράδειγμα, ότι ΟΛΟΙ και ΕΚ και ΤΚ μάχονται για το κοινό καλό, για την κοινή πατρίδα που έλεγε ο Πλουτής....

Προς τι όλες αυτές οι επιτροπές που έγιναν και από τις δυο πλευρές με ένα και μοναδικό σκοπό...Τη συννενόηση, την αλληλοεκτίμηση, την κατανόηση για να πάμε μπροστά...
ΜΟΕ σημαίνει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Ιδού ένα τεράστιο μέτρο που ήρθε και το διώξαμε κακήν κακώς. Η άρνηση καταγράφει απόδειξη τρανή ότι δεν έχουμε εμπιστοσύνη σ'αυτόν που θα γίνει συνεταιρός και συνοδοιπόρος μας...προς τι λοιπόν οι συνομιλίες; πώς θα συμφωνήσουμε στα τόσα άλλα σημαντικά όταν σ'αυτό, το φαινομενικά απλό παράδειγμα για να σώστουμε το νησί σταθήκαμε ακόμη μια φορά άγαρποι και ασυγχώρητοι!

Είμαι περίεργη για τι άλλα θέματα, πιο σημαντικά από τη διαφύλαξη του τόπου θα μιλήσετε σήμερα;

Διαβάζοντας αραβικές πηγές

Η θάλασσα του Σάμ και η Ούμ Χαράμ

Στα αραβικά κείμενα Σαμ αποκαλείται η γεωγραφική περιοχή που καταλαμβάνουν σήμερα η Συρία, ο Λίβανος, το Ισραήλ, η Δυτική Ιορδανία και το βόρειο τμήμα του Ιράκ...Οι αραβικές επιδρομές έχουν τεράστια σημασία στη ιστορία του τόπου μας, 25 συνολικά επιδρομές, αλλά και αιχμαλωσίες και μετακινήσεις πληθυσμού διήρκεσαν μέχρι τον 10 αιώνα, όταν πια ο Νικηφόρος Φωκάς έθεσε τέρμα στις κινήσεις των Αράβων που στόχο είχαν βέβαια τη Βασιλεύουσα.

Για οκτώ χρόνια ο Μωαβία (602-680),  ο πεισματάρης και μεγαλεπίβολος στρατηγός και διοικητής του Σαμ ζητούσε άδεια από τον σεβάσμιο και ευλαβή χαλίφη Ο'μάρ να "διαπλεύσει τη θάλασσα των Ελλήνων" και να κυριεύσει την Κύπρο. Πήρε την άδεια με την εξής απάντηση που περιγράφει πώς έβλεπαν οι Άραβες τη θάλασσα:

Γράφει ο ιστορικός Μπαλαδούρι στο κεφάλαιο "Υπόθεση της Κύπρου": Όταν δώθηκε η άδεια στον Μωαβία από τον επόμενο Χαλίφη Ο'θμάν, απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση της επιδρομής ήταν η υποχρέωση του επικεφαλής του παράτολμου εγχειρήματος να συνοδεύεται από τη σύζυγό του! Ξεκίνησε λοιπόν το 648 από την Άκκα με μεγάλο αριθμό πλοίων έχοντας μαζί του τη σύζυγό του Φαχίτα μπεντ Καράζα, και τη σύζυγο του συνοδοιπόρου του Ουμπάντα μπεν ας Σαμίτ, την Ούμμ Χαράμ.... η οποία σκόνταψε από το άλογό της και σκοτώθηκε. Ο τάφος της βρίσκεται στην Κύπρο και αποκαλείται μνημείο της "Χρηστής Γυναίκας".

Συμφώνησαν και συνθηκολόγησαν οι Κύπριοι με τον Μωαβία το 648 με τον όρο να πληρώνουν 7.000 δηνάρια τον χρόνο, να παραμείνουν ουδέτεροι στους πολέμους ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Άραβες,  να συμβουλεύονται τους Μουσουλμάνους και να τους "πληροφορούν για τις κινήσεις των εχθρών τους Ελλήνων, αλλά και να βοηθούν τους Μουσουλμάνους στις επιδρομές τους εναντίον των Ελλήνων"!

Γιατί τα πάντα δκιαβαίνουν και τα γινόσκοντα ξηγούνται...

Τα Αφανέρωτα επανέρχονται μετά από 2 χρόνια διακοπής. 

Κάτω από την φοβερή φράση του Λεόντιου Μαχαιρά «γιατί τα πάντα δκιαβαίνουν και τα γινόσκοντα ξηγούνται» θα δημοσιεύω εδώ αλλά και στη σελίδα του Ηistoric Cyprus στο ΦΒ στιγμές ιστορίας (κυρίως μεσαιωνικής, οθωμανικής και αγγλοκρατίας), «teasers», όπως λέγονται αγγλιστί....που θα φανερώνουν τις αλήθειες του τόπου μας και που κανείς δάσκαλος δε μας δίδαξε! Διαβάστε λοιπόν στη γαλλική τα ονόματα των δέντρων του τόπου μας, αλλά και ονόματα "ο Θεοδωρίς του Σαιτί" ...και όλα αυτά τον 15ο αιώνα....

Καλή ανάγνωση ανάγνωση λοιπόν σε θάλασσες και σε βουνά!

Ο Κήπος του Πεύκου

Για πρώτη καλοκαιρινή γεύση σας προσφέρω ένα έγγραφο που περιέχει τη γαλλική περιγραφή του «κήπου του Πεύκου» στη Λευκωσία του 1468. Ο κήπος βρισκόταν ανάμεσα στην εκκλησία του Αγίου Ευτύχη και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Querachy (?) και ανήκε στη γαλλίδα Marie de Fougière. Το έγγραφο καταγράφει το περιεχόμενο του κήπου που νοικιάζεται έναντι του ετήσιου ποσού τον 40 βυζαντίων από τον Θεοδωρή, γυιό του Σύρου Σαίδ από τα Λατσιά (στο κείμενο γαλλικά Theodorin tou Sayti le Surien de Laquia). Η περιγραφή υπογράφεται από τον  Γιωρκή τον Σίσσι τον «πρωτοκηπουρό» που ορκίζεται από τον Παπά Προκόπη! O κήπος του Πεύκου περιέχει 120 ροδιές διακοσμητικές, 30 συκαμινιές, 3 χρυσομιλιές, 7 νερατζιές, 8 ζιζιφιές, τριανταφυλλιές, 2 πουρνελιές, 1 ελιά, 20 ροδακινιές, 4 κλίματα, 3 καρυδιές, 8 μηλιές...