Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικόλαου της Αμμοχώστου
Το
απόγειο της δόξας των Λουζινιανών βασιλιάδων της Κύπρου
Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου της
Αμμοχώστου είναι αναμφίβολα η πιο περίτεχνη από τις όλες τις εκκλησίες,
καθολικές και ορθόδοξες που κτίστηκαν στην Κύπρο στη διάρκεια του εκπληκτικού
14ου αιώνα. Πρόκειται για ένα μοναδικό μνημείο, αναγκαία έκφραση και δέσμευση για τη συνέχεια της Ιερουσαλήμ, το καμάρι και η δύναμη των Λουζινιάν,
αυτής της Γαλλικής πριγκιπικής οικογένειας, που άλλαξε τον προσανατολισμό του
νησιού για τρεις ολάκερους αιώνες.
Μετά το 1300 η Αμμόχωστος είναι η πλουσιότερα
των πόλεων... «δεν τολμώ να μιλήσω για τα πλούτη τους» έγραψε τo 1340 ο
περιηγητής Ludolf Von Suchen που έκθαμβος περιέγραψε την πόλη /λιμάνι που
δέχτηκε μετά το 1291 όλο τον ευρωπαϊκό εμπορικό κόσμο που έφυγε κατατρεγμένος
από τον Σαλαντίν.
Σ’ αυτήν την πόλη και στο λιμάνι της
συναθροίζονται οι ευρωπαίοι έμποροι που προηγουμένως ήταν εγκατεστημένοι στην
Ιερουσαλήμ και στην Άκρα: Γενουάτες, Βενετσιάνοι, Πιζάνοι, Αραγονέζοι, τα
τάγματα των Δομινικανών, των Αυγουστίνων, των Φραγκισκανών, των Καρμελιτών, ενώ
οι Σύριοι Χριστιανοί, Νεστοριανοί και Ιακωβίτες, είναι αυτοί που κρατούν το
εμπόριο στα χέρια τους.
Όλος αυτός ο κόσμος, που έχασε την Ιερουσαλήμ,
έρχεται στην Αμμόχωστο. Ο καθένας κτίζει παλάτια και παρεκκλήσια...το κέντρο
βάρους όμως της πόλης είναι ο Άγιος Νικόλαος και η πλατεία του, που βρίσκεται
ακριβώς στην κύρια οδό που συνδέει την Πόρτα της Θάλασσας με την πόρτα της
Ξηράς, είναι απέναντι από το παλάτι των Λουζινιάν και γύρω από τον καθεδρικό ναό
εξελίσσεται καθημερινά η πολύβουη ιστορία της πόλης.
Ο καθεδρικός ναός, εντός του οποίου «στέφονταν
και θάβονταν» οι βασιλείς της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας
συγκρίνεται στην τεχνοτροπία και στη μαστοριά με τους μεγάλους γοτθικούς ναούς
της Ευρώπης, ιδιαίτερα με τη γερμανική έκφραση της γοτθικής τέχνης. Η πολυεπίπεδη δυτική όψη δίνει την
εντύπωση σκηνικού, και παραπέμπει στις μεγάλες εκκλησίες της Δύσης, στο
Στρασβούργο, στην Κολωνία, και στο Παρίσι.
Οι πήγες αναφέρουν ότι ο ναός αρχίζει να
κτίζεται το 1308 από τον Αρχιεπίσκοπο Lambert που καταγόταν από την Καμπάνια
της Γαλλίας.
Ο Ναός αφιερώνεται στον Άγιο Νικόλαο από την
ομώνυμη εικόνα που φέρνει μαζί του θριαμβευτικά ο Πέτρος ο Α από την εκστρατεία
του στα Μύρα της Μικράς Ασίας.
Στον Αγιο Νικόλαο στέφθηκε
βασιλιάς της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας ο Πέτρος ο Α΄ στις 5 του
Απρίλη του 1360. Το 1361 μπροστά στον Καθεδρικό Ναό έγινε η μεγάλη λιτανεία για
να νικηθεί η πανώλη που είχε κτυπήσει την πόλη. Όλοι οι κάτοικοι της πόλης,
Λατίνοι, Έλληνες, Αρμένιοι, Νεστοριανοί, Ιακωβίτες, Σαρακηνοί, Εβραίοι και Αιθίοπες
με επικεφαλής την βασιλική οικογένεια, αφού νήστεψαν δυο μέρες με νερό και
ψωμί, πορεύθηκαν και εξέπεμψαν δέηση για λύτρωση από τη φοβερή αρρώστια. O ναός
παραμένει επιβλητικός και κατά τη διάρκεια της Γενουάτικης κατοχής της πόλης,
ενώ εκεί τελείται το1472 ο γάμος του Iάκωβου του Nόθου με την όμορφη κόρη της
Bενετίας, την Aικατερίνη Kορνάρο.
Όταν ο Iάκωβος
πέθανε, θάφτηκε στον ίδιο Kαθεδρικό Nαό. H Aικατερίνη παράδωσε τη διακυβέρνηση
της Kύπρου στη Γαληνοτάτη Aριστοκρατία των Eνετών. H πράξη της μεταβίβασης
έγινε και πάλιν από τον Kαθεδρικό Nαό στις 14 Mαρτίου του 1489, μετά τη
λειτουργία. H τελευταία βασίλισσα της Kύπρου πέρασε κάτω από τις μεγαλοπρεπείς
πόρτες, παρέδωσε το κράτος της Kύπρου στον Francesco Priuli και έβαλε πλώρη για
την πατρίδα της.
Kατά τη διάρκεια
της δωδεκάμηνης πολιορκίας ο καθεδρικός ναός κτυπήθηκε πολλές φορές από τα
τουρκικά κανόνια. Όταν η πόλη έπεσε, ο Mουσταφά Πασάς και το στράτευμα
κατέστρεψε ότι υπήρχε μέσα στο ναό και τον μετέτρεψε σε τζαμί.



0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα