Ο μύθος της Μελουζίνης της Κύπρου, της Γαλλίας και της Σκωτίας

Την επόμενη φορά που θα επισκεφθείτε στην κατεχόμενη Λευκωσία τον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας και την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, ψάξτε να βρείτε ότι απέμεινε από τα ανάγλυφα αυτής της γυναίκας φίδι, της προστάτιδας της οικογένειας των Λουζινιάν. 

Διαβαστε τη μυθιστορία της...και θα χαμογελάσετε όταν θα επισκεφθείτε τα χωριά μας Γούρι και Λαζανιά....

Η Μελουζίνη (Mere Luzine, η μητέρα των Λουζινιάν) ήταν η κόρη του βασιλιά Έλινά της Σκωτίας και της βασίλισσας Πρεσίν που του χάρισε τις τρίδυμες  κόρες, τη Μελουζίνη, την Παλατίν, και τη Μελιάς. Η βασίλισσα Πρεσίν είχε βάλει όρο στον σύζυγό της να μην τη δεί μετά τον τοκετό παρά μόνον όταν αυτή το επιτρέψει. Ο Βασιλιάς αθέτησε τον όρκο του και η Πρεσίν και οι κόρες της έφυγαν από το παλάτι. Όταν μεγάλωσαν θέλησαν να τιμωρήσουν τον πατέρα τους. Το έμαθε η μητέρα Πρεσίν και καταδίκασε τη Μελουζίνη να μεταμορφώνεται κάθε Σάββατο σε ένα περίεργο είδος ερπετού, μισή γυναίκα, μισή φίδι για την υπόλοιπή της ζωή.  

Η Μελουζίνη παντρέυτηκε τον κόμη Ρειμόνδο από το Ποιτιέ της Γαλλίας και για να μη μαθευτεί το μυστικό της, από το παλάτι το Σάββατο και επέστρεφε τη Δευτέρα. Μαθεύτηκε όμως, για κακή της τύχη, και έτσι η Μελουζίνη αναγκάστηκε να φύγει από το παλάτι της και να ζεί μακριά από όλα και καταδικασμένη στη “λυπηρή αιωνιότητα, χωρίς να μπορεί να αναπαυθεί σαν κοινή θνητή κάτω από τις καμπάνες της Παναγίας του Λουζινιάν”.

Η Μελουζίνη και ο Ρειμόνδος είχαν 8 παιδιά που ήταν περίφημα για την αντρειωσύνη τους. 

Ο πρώτος ήταν ο Ουριανός, και ο δεύτερος ο Γουίδος. Η Μελουζίνη ίδρυσε το Βασίλειο των Λουζινιανών και θεμελίωσε το πρώτο παλάτι ενώ όλα τα άλλα τα ύψωσε μόνη της σε μια νύχτα. Όταν έμαθε ο Ουριανός και ο Γουίδος ότι το βασίλειο της Κύπρου ήταν σε κίνδυνο, έσπευσαν αμέσως και βοήθησαν τον βασιλιά, σκοτωσαν τον Σουλτάνο και γλύτωσαν το νησί. Ο  ετοιμοθάνατος από το δηλητηριασμένο βέλος του Σουλτάνου της Δαμασκού βασιλιάς παράδωσε την κορη του Ερμίνα στον Ουριανό και τον έστεψε βασιλιά της Κύπρου! 

Έτσι οι Λουζινιάν του Πουατιέ έγιναν οι Λουζινιάν της Κύπρου...   

Όλα αυτά και πολλά άλλα γνωρίζουμε από το βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Ζαν Ντ’ Αρράς, που έζησε τον 14^ο αιώνα.